Pierlala’s in L.A.! (dag 28)

Dinsdag 10 juni 2014

Bij het kraaien van de haan wordt ook de kip wakker. Beide hebben heerlijk geslapen. Wat doen we vandaag? Natuurlijk is er genoeg te zien en te doen in L.A., maar het moet wel een beetje op fatsoenlijke afstand zijn. Eerst gaan we nog even naar de dichtstbijzijnde Walmart en daarna rijden we door naar Venice Beach.
Op Venice Beach, dat tussen Santa Monica en Marina del Rey Harbour ligt, is de Californische strandcultuur prominent aanwezig. Op de kilometerslange boulevard langs het strand van Venice, de Venice Boardwalk zie je hippies, clowns, goochelaars, waarzegsters, rasta figuren, tattoëerders (al dan niet met henna), rolschaatsers, vuurspuwers, en allerlei andere artiesten, naast uiteraard de niet ontbrekende handjesophouders. Venice werd in 1950 ontdekt door de Beat Generation en in de jaren zestig door de hippies. Ooit was het de thuisbasis van The Doors, de legendarische Amerikaanse rockgroep. De in Nederland bekende groep Venice komt hier ook vandaan.
Er is van alles te doen. Tennissers zijn bezig, niet met rackets maar met paddles! Wat verder op kijken we naar een optreden van een man op een 4-meter hoge eenwieler, die ook nog eens aan het jongleren is. Op z’n kaartje staat: Jamey Mossengreen, World Champion Unicyclist (www.UniProShow.com). Verder zie je een hoop maffo’s, zoals een vent in een kartonnen doos, die een tv moet voorstellen, gasten die op ‘nugs’ zitten te vissen (‘what is a nug?’), enz. Regelmatig komt een zweem van marihuana je tegemoet. Swing it out, man!
Halverwege boulevard en strand is een skateboard terrein met allerlei gaten en ‘halfpipes’, waar de behendige jeugd zich kan uitleven. We lopen nog even naar het onmetelijke strand, waar Fenny snel een paar natte voeten haalt in de onmetelijke Stille Oceaan, terwijl ik probeer ergens een glimp op te vangen van Pamela Anderson. Helaas, nergens te bekennen, zal wel weer op pad zijn met David Hasselhoff en anders met Hans Klok.
Van Venice Beach verhuizen we naar Santa Monica en zijn bekende pier. Ondanks dat het een doordeweekse dag is, is het ook hier flink druk. Op de pier staat het bekende bord, dat aanduidt dat hier het officiële einde is van de zo bekende Route 66, die van Chicago naar L.A. liep (‘more than 2000 miles all the way’). Vanaf de pier heb je weer een prachtig uitzicht over de brede stranden, zowel naar noord als zuid.
De Santa Monica Pier bestaat uit twee samengevoegde pieren, oudste daarvan is de lange en smalle Municipal Pier uit 1909, die werd aangelegd door de stad Santa Monica ten behoeve van de afvoer van rioolbuizen. De andere pier is de korte en brede Pleasure Pier uit 1916, waarop het attractiepark is gebouwd, het Pacific Park, een pretpark waarvan onder meer een achtbaan, het Santa Monica Pier Aquarium, La Monica Ballroom, verschillende restaurants en speelhallen deel uitmaken. Ook The Carousel behoort hiertoe, een in 1922 gebouwde draaimolen met 44 handgemaakte houten paarden, muzikaal begeleid door een draaiorgel. Het meest in het oog springend is echter het grote reuzenrad. De pier figureerde in een groot aantal speelfilms, waaronder They Shoot Horses, Don't They? (1969), The Sting (1973) en Forrest Gump (1994) en was tevens te zien in afleveringen van verschillende televisieseries, zoals in Baywatch en Star Trek: Voyager.
De pier ademt een gezellige sfeer uit, we zien nog een act van een groep breakdancers, luisteren naar zangers en genieten van de gillende kinderen in de verschillende attracties. Het temperatuurtje is heerlijk, mede dankzij het zeewindje.
We willen nog even door Beverly Hills rijden, maar het is zo druk overal op de weg, dat we toch maar besluiten terug te keren naar het hotel. We zien nog wel het hoog op een heuvel gelegen huis van multi-miljonair Paul Getty. Terug in El Segundo verrassen we Karel Junior nog even met onze aanwezigheid en smullen van een wrap, gebakken uienringen, patat van zoete aardappelen en kiptenders, uiteraard vergezeld van softdrink, zoveel we maar willen.
Wat zullen we ook dat straks missen!